Ես, Հայկ Մամիջանյանը, Եվրոպայի խորհրդի (ԵԽԽՎ) անդամ, Ազգային ժողովի «Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար, այսօրվա նիստում ներկայացրեցի Հայաստանի հանրապետության ներկայիս իրավիճակը բնութագրող հստակ և անխուսափելի փաստեր։
Իմ խոսքը սկսվեց նկատելով նիստի սկզբում ներկաների մեջ տիրող անսովոր լռությունը։ Այս լռությունը, որը բնորոշ է հայերին, երբ մենք սպասում ենք միջազգային հանրության արձագանքին՝ մեր երկրում տեղի ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ, ցույց է տալիս, թե որքան խորը վախ և անվստահություն է իշխել մեր հասարակության մեջ։
Ես հայտարարեցի, որ Հայաստանը քաղաքականապես բռնազավթված է Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, իսկ ֆիզիկապես՝ Իլհամ Ալիևի։ Այս պնդումը հիմնավորելու համար ներկայացրեցի մի շարք սարսափելի փաստեր, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է իշխանությունը խզում ազատության հիմքերը և սպառնում մեր երկրի ինքնությանը։
Առաջին փաստը՝ ավելի քան վեց ամիս է՝ 4 եպիսկոպոս կալանքի տակ են։ Երկրորդը՝ հայտնի բարերարներին, որոնք աջակցում են Հայ Առաքելական եկեղեցուն, ձերբակալում են։ Երրորդը՝ ընդդիմության կողմից առաջարկվող միասնական վարչապետի թեկնածուն ձերբակալվում է։ Չորրորդը՝ կառավարության պաշտոնյաները թիրախավորում են անհատ լրագրողներին և լրատվական գործակալություններին։ Հինգերորդը՝ բլոգերներին ձերբակալում են, որոնցից մեկը հացադուլ է հայտարարել, և նրա առողջությունը վատթարանում է այնքան, որ նրան դատարան են բերել անվասայլակով։ Վեցերորդը՝ պատգամավորներին, պաշտոնաթող նախագահներին և ընդդիմադիր առաջնորդներին կամ ձերբակալում են, կամ արգելում բացակայել երկրից։
Ես շեշտեցի, որ այս սարսափելի փաստերի շարքը կարող եմ անվերջ շարունակել։ Այս ամենի արդյունքում Հայաստանում ազատությունից զրկված է ավելի քան 50 հայրենակից, իսկ Բաքվում բանտարկության մեջ է պահվում 19 հայ, որոնց բանտարկության պատճառը միայն նրանց ազգային ինքնությունը է։
Իմ խոսքի վերջում ես հայտարարեցի, որ ինքն էլ որոշում է կայացրել չլռելու։ Ես կոչ արեցի ԵԽԽՎ-ի անդամներին՝ ընտրություն կատարելու՝ լռելու կամ դիմակայելու։ Այս ընտրությունը, իմ կարծիքով, ոչ միայն մեր անձնական պատասխանատվությունն է, այլև մարդկային արժեհամակարգի և ժողովրդավարության հանդեպ մեր պարտավորությունն է։
